ALANYA’MIZIN COĞRAFİ KONUMU VE İKLİMİ

Alanya’ mız yerküremizde 36 derece 33 dakika kuzey enlem ve 32,01 derece doğu boylamı üzerinde bulunmaktadır .Alanya, Akdenizbölgesinin Antalya ili sınırları içinde ve aynı adı taşıyan körfezin yaklaşık 130 km. doğusunda yer almaktadır . Alanya’nın güneyinde Akdeniz , doğusunda Gazipaşa, batısında Manavgat ilçesi,kuzeyinde yüksek dağlar ve platoluklar arasında Gündoğmuş ilçemiz ve Karaman iline bağlı Hadim, Taşkent ve Sarıveliler ilçeleri yer almaktadır.

Alanya’mızın kuzeyindeki kütleyi, Batı Torosların kıyı sil sileleri oluşturmaktadır.Burada yükseklikleri 500 / 600 metre ile 2500 / 3000 metre arasında değişen dağlar ve tepeler bulunmaktadır.Yüksek dağlık sahalardan ovalara iniş sık sık görülen platolarla sağlanabilir. Bu yaylalar batıda Alanya yarımadasının kuzeyine isabet eden kesiminde kaybolur. Burada dalgalı ovalardan yüksek dağlık sahaya geçiş, nisbeten dik yamaçlarla olmaktadır. Güneyde,etrafı iç içe üç sıra surdan ibaret olan 6500 metre uzunluğunda yüzlerce yıllık yapılarla kaplı Alanya yarımadası ( Kale ) yer alır,yarımada,dalgalı ovalarla Toroslardan ayrılmıştır. Güneyde deniz yönünden kuzey yönüne,bir başka ifadeile, geçit vermeyen Toroslardan iç Anadolu’ya Dim Vadisi, Kuşyuvası, Goçdavut Gediği, çayarası, Yelköprü, Alara Vadisi ve bu adları alan akarsuların açtığı yataklardan özellikle Selçuklulardan kalma tarihi Kemer köprü ve Ali köprüsü Dim vadisinde Akköprü gibi yerlerden geçmek mümkün olabilir.

Buna göre ilçemizde tipik bir Akdeniz iklimi hüküm sürmektedir. Bu iklimin özelliği, kışlarının yağışlı ve nemli,yazlarının ise kurak ve sıcak oluşudur. Ayrıca bulunduğu yer itibariyle de diğer yörelerden farklı bir özellik taşımaktadır ilçemizin doğu, kuzey ve batısının yüksek dağlarla çevrili olması ve bu üç ana yönden gelen rüzgarların bu dağlar tarafından kırılması; Dünya’nın dört bir yanında yetişen bitkilerin çok sevdiği bir yer olmasına yol açmıştır.Tarih ve Tabiat cenneti Alanya’ mızın bütün dünya insanlığının büyük ilgisini çekişindeki önemli faktörlerden birisi de ikliminin özelliğidir. Alanya’mızın iklim özelliklerine bir göz atalım. Uzun yıllara yayılmış iklim verilerine bakıldığın-da, bir yıllık ortalama hava sıcaklığının 19 olduğu görülür. Yine yıllık ortalamalara bakıldığında, en sıcak ayın 27 derece ile Ağustos, en soğuk ayın ise 12 derece ile Ocak ayı olduğunu görürüz. Ancak son yıllarda şehirdeki hızlı yapılaşma ile sirkülasyonun azalması nedeniyle birkaç derece artmış olabilir . Ayrıca buna paralel olarak da bir yıllık ortalama hava sıcaklığının aylara göre değerlendirilmesi de ,

Ocak : 11,6

Mayıs : 20,2

Eylül : 24,3

Şubat : 12,2

Haziran : 24,4

Ekim : 20,3

Mart : 13,4

Temmuz : 26,8

Kasım : 16,1

Nisan : 16,5

Ağustos : 27,1

Aralık : 13,1

°C derece olduğu görülür .

Temmuz ayında hava sıcaklığı 27 derece iken, ilçenin Kuzey Doğu yönündeki 2500 metre yüksekliği bulunan Akdağ Tepesinde 14 derece olduğu görülür.Kışın ise, ilçe Merkezinde hava sıcaklığı 12 derece iken bembeyaz karlarla kaplı Akdağ tepesinde sıfırderecenin altlarında olduğu görülür. Bu sebeble, yerli Alanya’ Iılar yaz mevsiminde Şehir Merkezine 25 – 65 Km uzaklıkta bulunan yayIalara göç ederler. Yukardaki örneklerden de anlaşılacağı gibi,yaz kışşehir merkezi ile yüksek yaylalardaki sıcaklık farkının 1314 dereceye kadar vardığı görülmektedir. En önemlisi de yazın şehir merkezindeki nem oranının çok yüksek oluşu göz ardı edilmemelidir. İlçemizde pek nadir de olsa, kış aylarında don olayları görülür. Muz ve sebze üreticileri don olayına karşı bir önlem olarak, Kuzey rüzgarlarının tesir edemeyeceği düzlük ve yamaçlarda ürünlerini yetiştirirler .Ayrica bunIara ilaveten soguk gecelerde sebze ve meyve bahçelerinde biçki tozu veya saman talasi yakarak çikan dumanlardan don olayinin zayiflamasini sağIarlar.Yıllık ortalama toprak sıcaklığı hava sıcaklığından daima 23 derece daha fazladır. Buna paralel olarakta kış mevsiminde özellikle Aralık ayının ikinci yarısı ile Şubat ayının ikinci yarısıarasında, hava sıcaklığı ile toprak sıcaklığı arasindaki oluşan farklılık nedeniyle nadirende olsa don olaylari görülür.İlçemizde deniz suyu sıcaklığı kış mevsiminde hava sıcaklığından daha fazladır. Bir yıllık deniz suyu sıcaklığı ortalamaları aylara göre şöyledir.

Ocak : 17

Mayıs : 21,1

Eylül : 26,9

Şubat : 16,1

Haziran : 24,2

Ekim : 24,4

Mart : 16,3

Temmuz : 27,1

Kasım : 21,3

Nisan : 17,9

Ağustos : 28,2

Aralık : 18,4

İlçemizde,bulunduğu yer itibariyle yıllık ortalama hava basıncı 759.6 mm dir. Kış ve ilkbahar mevsimlerinde iniş ve çıkışlara rastlanmakta ise de yazmevsiminde basınç düşer.Buna karşılık Mart ve Haziranayları arasında basınçta devamlı artışlar görülür. İlçemizde ok değişik yönlerden rüzgarlar eserse de, etkin rüzgarların genellikle güneydoğu yönünden estiği görülür. Bahsedilen bu aylarda ise, güney rüzgarları daha etkindir. En şiddetli rüzgarlar Ocak ayında etkin olmasına rağmen bu rüzgarların zarar verdiği pek ender görülür.Ancak bu aylarda Iimanımıza gelen küçük tonajlı gemilerin sığınabilecekleri yer olmadığı için fasılalarla bir çoğu karaya oturmuş veya kayalıklara,çarparak parçalanmıştır. Daha önceden rüzgar çıkacağını öğrenenIer Antalya istikametindeki Adrasan mevkiine sığınırlar. 1952 -1962 ve 200 1 kış aylarında Iimanda bulunan sayısız büyük küçük teknelerin parçalandığı görülmüştür. Bu konuda yıllardır çalışılan ve bir türlü tamamlanamayan Balıkçı Barınağı ve Yat Limanı inşaatları da tamamlanmak üzeredir. Yaz aylarında, bol nemli bunaltıcı sıcaklarda imdadımıza yetişen meltemlerin ferahlatmasına doyum olmaz. Bunun içindirki bu mevsimde kilometrelerce uzanan altın kumlu tabii plajlarımız dünyanın çeşitli ülkelerinden gelen insanlarla dolar taşar.

İlçemizde buharlaşma kış mevsiminde az, yaz mevsiminde ise çok yüssektir. Geceleyin en yüksek düzeylere çıkan nisbi nem, öğle saatIerinde en düşük seviyede seyreder. Bunun içindirki bu saatlerde herkes piknik yerlerinde denizde ve havuzlarda vakit geçirirler.

Kış mevsiminde en yüksek seviyelerde bulunan bulutluluk oranı, yaz mevsiminde en düşük seviyelere iner.Ayrıca bütün bir yıl boyunca gecelerin gündüzlere nazaran daha az bulutlu olduğu görülür. İlçemiz yurdumuzun en fazla yağış alan yörelerinden birisidir. Kış mevsiminde bardaktan boşanırcasına, gök gürültülü ve şiddetli yağmurlar yağar. Özellikle ilk yağmurlarda ve daha sonraki gürekli yağışlarda küçük derelerden birle-şerek çaylarainen sular baskınlara neden olurdu .34 yıl öncesinde bir kaç hemşehrimizi sel felaketinde kaybettik.Kışlık yağmurlarla birlikte sık sık yıldırım olaylarına da rastlanmaktadır.

İlçemizde uzun süreli yağışlarla ilgili günümüze kadar süre gelen bir olaydan da söz etmek sanırım yerinde olur.Yıllar önce bir iş için ilçemize gelen bir yurttaşımız, daha Alanya’ya ayak basar basmaz başlayan ve hiç durmadan bir ayı aşkın yağan yağmurla karşılaşır. Bir türlü dinmek , durmak bilmeyen yağmurdan dolayı yurttaşımız işini bitiremeden geri dönmek zorunda kalır.Aylar sonra, ilgili yurttaş kendi memleketinde gördüğü bir Alanya’lıya; ”Arkadaş, sizin memlekette yağmur hala yağıyor mu diye sorar hatta yöremizde bir inanıştır , yağmurlu havalarda ölenler için kefenine su değmesin yoksa kırk gün sürekli yağmur yağar savı vardır.İlçemizde yıllık yağış ortalamasının 3-4 ayı bulduğu görülür. En fazlayağış Aralık ve Ocak aylarında görülmesine karşılık en az yağış bile yağmur yağmaz. Eskilerde büyüklerimizin bununla ilgili olarak, Ağustos ayında yağmur yağdığı zaman, “bak bak ahir zaman yaklaştı” dediklerini hatırlarım.Ancak Kurban bayramı ertesinde yağan yağmur hangi ay olursa olsun bayramda kesilen hayvanların kanlarının temizlenmesine işaret sayılırdı. Kar ve yağmurun en şiddetli olduğu yüksek yerlerden doğan Sedre, Dim, Oba, Şarapsa (Serapsu) Kargı ve Alara çayIarı, ilçemizin verimli topraklarını sulamaktadırlar. ilçemizde kar yağışı hemen hemen hiç görülmez.En son olarak, 1969 yılında ilçe merkezine 3-4 cm. kadar kar yağmışsada hemen eriyerek kaybomuştur.

İlçemizin kuzey ve doğusunu çevreleyen, yükseklikleri 1 000-2500 metreyi bulan dağlarımızda, bütün kış boyu, hatta ilkbaharda bile bembeyaz kar manzaralarını görmek mümkündür. Hatta bu konuyIa uğraşanlar yaz aylarında ilçe merkezinde sıcaktan bunalanlara ve şerbetçilere satmak için bu dağlarda açtıkları kar kuyularından çıkartıp atlara katırlara yükletip şehir merkezine kar satmaya gelirler. Taki 1952 yılında Oba çayı üzerine kurulan elektrik santralıvasıtasıyla şehirde üretilen buz kalıplarına kadar.